Κύριε
Πρωθυπουργέ,
Αισθάνομαι
ότι σήμερα δεν υπάρχει ανάγκη να σας απαντήσω, γιατί αισθάνομαι ότι δεν
απευθυνθήκατε σε εμάς. Απευθυνθήκατε στους εκλεκτούς συναδέλφους βουλευτές του
ΣΥΡΙΖΑ, από την αρχή μέχρι το τέλος της ομιλίας σας. Από την αρχή που ξαναφερθήκατε
στη διαδικασία μέχρι που ολοκληρώσατε την ομιλία σας.
Και θα
ήθελα, επειδή βλέπω και την κυρία Πρόεδρο της Βουλής εδώ, να πω ότι, για πρώτη
φορά, γίνεται αναφορά από Πρωθυπουργό στη διαδικασία ψήφισης ενός νομοσχεδίου
με το κατεπείγον και την κυρία Πρόεδρο της Βουλής από κάτω, να κάθεται ως βουλευτής
και να ψάλλει τα μύρια ως προς τον τρόπο με τον οποίο νομοθετεί η κυβέρνηση.
Πράγματι, όλα αυτά τα παράδοξα τα ζούμε πρώτη φορά. Και είδα ότι, όχι μόνο είπε
όσα είπε η κυρία Πρόεδρος της Βουλής, όχι μόνο ότι αισθανθήκατε την ανάγκη να
της απαντήσετε, αλλά σας χειροκρότησε κιόλας η κυρία Πρόεδρος. Σηκώνω τα χέρια
ψηλά! Πράγματι, θα έλεγα ότι είναι πρωτοφανή αυτά που ζούμε.
Συζητούμε
σήμερα το δεύτερο
νομοσχέδιο για τα προαπαιτούμενα.
Πέρα από το πρώτο, που σας δώσαμε την εξουσιοδότηση, είναι το δεύτερο για τα
προαπαιτούμενα, τα οποία συμφώνησε η κυβέρνησή σας. Και είναι γεγονός ότι τα
προαπαιτούμενα που συζητούμε σήμερα - και που θα ψηφίσουμε, όσοι πιστεύουμε
στην Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο - ανοίγουν το δρόμο
για την τρίτη δανειακή σύμβαση, δηλαδή το τρίτο μνημόνιο, για να το πούμε
ξεκάθαρα.
Βεβαίως, μετά την ψήφιση του πρώτου
νομοσχεδίου είχαμε κάποια σημαντικά αποτελέσματα.
Το πρώτο αποτέλεσμα: ‘Έγινε η εκταμίευση των
7 δις ευρώ. Άρα, ορθώς ψηφίσαμε όλοι
μαζί τα προαπαιτούμενα, καλύφθηκαν οι
υποχρεώσεις της χώρας προς τους δανειστές της και απομακρύνθηκε ο κίνδυνος της
άμεσης χρεοκοπίας και εξόδου από το ευρώ. Αν και δεν απομακρύνθηκε εξ ολοκλήρου
και θα αναφερθώ σε αυτό. Με τι όμως απομακρύνθηκε ο κίνδυνος; Με τα χρήματα που
μας έστειλαν οι “πραξικοπηματίες”, οι “εκβιαστές” και όλοι αυτοί στους οποίους
όταν ψηφίζαμε στο προηγούμενο νομοσχέδιο είχαν αναφερθεί με τόσο κολακευτικά
λόγια οι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ.
Το δεύτερο θετικό αποτέλεσμα είναι ότι
άνοιξαν οι τράπεζες. Έστω και με τους γνωστούς περιορισμούς των capital
controls, οι τράπεζες άνοιξαν και δρομολογήθηκε μια σταδιακή επιστροφή στην
κανονικότητα.
Και στα δυο αυτά θετικά αποτελέσματα είναι
μεγάλη η συμβολή την οποία είχε η Νέα Δημοκρατία, η συμβολή των 250 βουλευτών
του Ελληνικού Κοινοβουλίου και των 221 βουλευτών για την ενίσχυση της
διαπραγματευτικής μας θέσης και της εθνικής μας προσπάθειας.
Κι εδώ να ξεκαθαρίσουμε και κάτι για να το
ακούσουν όλοι: Ότι ακόμη υπάρχουν κίνδυνοι. Δεν έφυγαν οι κίνδυνοι! Και πρέπει
να το ξεκαθαρίσουμε. Οι κίνδυνοι που δημιουργήθηκαν τους τελευταίους έξι μήνες
με την πορεία που ακολουθήσατε, οι κίνδυνοι που έφτασαν στο «κόκκινο» με το
εκβιαστικό δημοψήφισμα, οι κίνδυνοι χρεοκοπίας, οι κίνδυνοι εξόδου από το ευρώ,
δεν εξαφανίστηκαν. Και χαίρομαι που το
είπατε κι εσείς, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι η συζήτηση για «Grexit» γίνεται μόνο από τους εταίρους ή δανειστές, όπως
είπατε, και όχι από εδώ μέσα. Δεν ξέρω αν έχετε τέτοια σιγουριά γα όλους τους
συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ αλλά έχω μια αίσθηση ότι κάποιοι ίσως το καλοβλέπουν. Μπορεί, λοιπόν, να
απομακρύνθηκαν αυτοί οι κίνδυνοι, αλλά δεν μηδενίστηκαν. Κι εγώ θέλω να πω εδώ ευθέως και καθαρά: Υπάρχουν κάποιοι συνάδελφοι
που πράγματι θα θέλανε να φύγουμε από το ευρώ και το λένε. Σε αυτούς, βγάζω το
καπέλο. Φοβάμαι όμως όλους εκείνους που μας πάνε στην έξοδο από το ευρώ
λέγοντας πως κάνουν ό,τι κάνουν για να μείνουμε στο ευρώ. Κι αυτό το
συναντήσαμε. Και το συναντήσαμε πρόσφατα. Και είδα ότι κι εσείς, κ.
Πρωθυπουργέ, το αποδοκιμάσατε. Και πρέπει εδώ να μην είμαστε αμέριμνοι, να μην
είμαστε όλοι τόσο ευκολόπιστοι και τόσο άνετοι - ιδιαίτερα οι Έλληνες πολίτες -
γιατί η αμεριμνησία δεν κάνει καλό. Δεν είναι ό,τι το καλύτερο αυτή τη στιγμή.
Μας
είπατε ότι κάνατε έναν πολύ δύσκολο συμβιβασμό. Αλλά τελικά, προχωρήσατε και
υπογράψατε. Υπολογίσατε πόσο μας κόστισε αυτός ο συμβιβασμός; Υπολογίσατε τι θα
γινόταν εάν μετά τις 25 Ιανουαρίου πηγαίνατε με την πολιτική που είχαμε
χαράξει, τι θα γινόταν και εάν παίρνατε τη συμφωνία του Φεβρουαρίου με τα 2 δις
και τι διαφορά θα υπήρχε, που φτάσατε τώρα, 6 μήνες μετά και μετά το
δημοψήφισμα, τι κόστος πληρώσαμε; Κι αλήθεια τι πήραμε; Μας είπατε ότι πήραμε
αξιοπρέπεια! Μας είπατε ότι η Ευρώπη αρχίζει να αλλάζει. Κάνετε λάθος. Η Ευρώπη
ήδη είχε αρχίσει να αλλάζει. Η Ευρώπη προχώρησε στη χαλάρωση κι εμείς,
δυστυχώς, δεν ήμασταν μέσα. Η Ευρώπη κινείται με άλλους ρυθμούς κι εσείς εδώ
μιλάτε στους Έλληνες για μια άλλη Ευρώπη, για την οποία ήδη έχουμε συζητήσει
και στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και στο Σοσιαλιστικό Κόμμα. Την Ευρώπη την οποία
επιθυμούμε και επιδιώκουμε να αλλάξουμε τη δομή και τους θεσμούς της. Μήπως δεν
ξέρετε ότι στο Γερμανικό Κοινοβούλιο, το αδερφό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε τη
συμφωνία που εσείς εδώ φέρατε και την ψηφίσαμε όλοι μαζί; Γιατί, λοιπόν, μας
μιλάτε για τη συντήρηση, για την πρόοδο, για το νέο, για το παλιό, για το
αριστερό, για το δεξιό; Δεν καταλάβατε ότι δεν υπάρχει δεξιό κι αριστερό μνημόνιο
αλλά αναγκαίες πολιτικές μέσα στο
πλαίσιο της Ευρώπης, ακριβώς για να μπορέσουμε να παραμείνουμε εκεί
διορθώνοντας τα όποια λάθη γίνανε;
Ποιος
σας είπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι υπάρχει δεξιό κι αριστερό μνημόνιο;
Αυτό δεν το καταλάβαμε ακόμα; Δεν καταλάβαμε ότι αν θέλουμε να είμαστε στο
πλαίσιο το Ευρωπαϊκό, να παραμείνουμε στο ευρώ, πρέπει να ακολουθήσουμε τις
συγκεκριμένες πολιτικές; Πρέπει να υπάρχει, λοιπόν, συναίσθηση ευθύνης. Και
κυρίως σε εσάς, που πήρατε τη χώρα σε πορεία ανάπτυξης και τη βυθίσατε στην
ύφεση. Σε εσάς, που πήρατε
ένα υγιές τραπεζικό σύστημα και κλείσατε τις τράπεζες. Σε εσάς, που φέρατε τη
χώρα μια ανάσα ακριβώς πριν τη χρεοκοπία.
Να σας
θυμίσω τι λέγατε προεκλογικά; Να σας θυμίσω πως υφαρπάξατε την ψήφο του Έλληνα
πολίτη; Είπατε ότι τα προηγούμενα μνημόνια θα τα ακυρώνατε με ένα νόμο. Σήμερα,
προτείνετε ένα νέο μνημόνιο ιδιαίτερα βαρύ, το τρίτο μνημόνιο. Και μην
επαίρεστε ότι πήρατε μεγάλο δάνειο. Γιατί μεγάλο δάνειο, ίσον μεγάλο μνημόνιο.
Μεγάλες οι υποχρεώσεις οι οποίες θα πάνε στον Έλληνα πολίτη.
Υποστηρίζατε ότι η προηγούμενη κυβέρνηση δεν διαπραγματευόταν! Επί μήνες τις
απέφευγε η Κυβέρνηση. Και, τις τελευταίες μέρες, έζησε τις πραγματικές
δυσκολίες της διαπραγμάτευσης, η διαπραγματευτική σας ομάδα.
Υποστηρίζατε ότι μέσω της ανακεφαλαιοποίησης
των τραπεζών, χαρίζονταν λεφτά στις τράπεζες. Σήμερα, αντιλαμβάνονται όλοι ότι
η ανακεφαλαιοποίηση ήταν αναγκαία για να διασφαλιστεί η συστημική ευστάθεια των
τραπεζών.
Υποστηρίζατε ότι μέσω των αποκρατικοποιήσεων,
δημόσια περιουσία και πόροι θα μεταβιβάζονταν στη «μαύρη τρύπα» του δημοσίου
χρέους. Αλήθεια, σήμερα τι κάνετε; Δεν κάνετε το ίδιο, αφού η συμφωνία
αναφέρεται σε «πώληση περιουσιακών στοιχείων»;
Υποστηρίζατε ότι το χρέος είναι επονείδιστο
και πρέπει να «κουρευτεί». Στο επίπεδο μάλιστα το επιθυμητό όλων μας, μακάρι να
μπορούσε και να μηδενιστεί, θα σας έλεγα εγώ. Τι κάνετε σήμερα, όμως;
Υπογράφετε ότι η χώρα δεσμεύεται να αποπληρώνει πλήρως και έγκαιρα τις
δανειακές της υποχρεώσεις.
Υποστηρίξατε ότι το Πρόγραμμα της
Θεσσαλονίκης είναι πλήρως, κοστολογημένο. Σήμερα εισηγείστε άλλα μέτρα
δημοσιονομικά, λιτότητας, με αυτά τα οποία μας φέρνετε.
Υποστηρίζατε ότι η χώρα δεν είχε ανάγκη από
πρόσθετη εξωτερική χρηματοδότηση. Με ύφος ο κ. Βαρουφάκης μας έλεγε «Δε θέλουμε
τα λεφτά. Θέλουμε χρόνο». Σήμερα τι κάνετε; Πάτε σε ένα δάνειο για το οποίο
επαίρεστε ότι είναι το μεγαλύτερο, 82 δις ευρώ.
Υποστηρίζατε ότι η πρόταση των δανειστών δεν
μπορεί να γίνει αποδεκτή, γι’ αυτό πήγατε στο δημοψήφισμα. Σήμερα, φέρνετε πιο
επώδυνη πρόταση από εκείνη που πήγατε στο δημοψήφισμα.
Υποστηρίζατε ότι θα «γκρεμίσετε» τις
εργαλειοθήκες του ΟΟΣΑ. Σήμερα τι κάνετε; Υποστηρίζατε ότι η τρόικα τελείωσε.
Αλήθεια, θα υποδεχτείτε τους «τροϊκανούς» στα υπουργεία; Είμαι σίγουρος ότι θα αρχίσετε να
κουβεντιάζετε μαζί τους και τότε κι αυτό θα το καταπιείτε.
Τέλος
πάντων. Εγώ, κ. Πρωθυπουργέ, πιστεύω ότι τα στοιχεία μιας κακής συμφωνίας
μπορούμε πράγματι να τα διαπραγματευθούμε ξανά, εφόσον μάλιστα η χώρα βρει το
δρόμο της. Γιατί χωρίς συμφωνία θα ήμασταν εκτός, η ζημιά που θα είχε γίνει θα
ήταν πολύ μεγάλη και
δεν θα μπορούσαμε να βρούμε το δρόμο τον οποίο πρέπει να ακολουθήσουμε. Γι’
αυτό ακριβώς η Νέα Δημοκρατία συμφωνεί με εσάς σε έναν σκοπό, εθνικό σκοπό. Δεν
ψηφίζουμε τα μέτρα, δεν στηρίζουμε την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, στηρίζουμε όμως
την Ελλάδα, στηρίζουμε την Πατρίδα. Ψηφίζουμε «ναι» για να διασφαλίσουμε τη
συμμετοχή της Πατρίδας μας στο ευρώ. Ψηφίζουμε «ναι» για την αποκατάσταση της
χαμένης εμπιστοσύνης, που δυστυχώς με τις δικές σας ενέργειες χάσαμε. Ψηφίζουμε
«ναι» στις σχέσεις εμπιστοσύνης που πρέπει να έχουμε μεταξύ μας τα δημοκρατικά
κόμματα του τόπου μας.
Ο κύριος Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε την
έκφραση «να συγκρουόμεθα». Εγώ
χρησιμοποιώ την έκφραση «να συζητούμε δημιουργικά και να καταλήγουμε
εκεί που μπορούμε να συμφωνούμε και όπου ο κοινός νους και η κοινή λογική μας
λέει ότι αυτό είναι αντικειμενικό και πρέπει να συμφωνούμε».
Πρέπει επιτέλους να μάθουμε να
κουβεντιάζουμε. Πρέπει να μάθουμε να συνεννοούμαστε. Υπεύθυνα, αποτελεσματικά.
Σας καλώ, λοιπόν, κύριε Πρωθυπουργέ, να τολμήσετε να αναγνωρίσετε όσα θετικά
έχει πετύχει η κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά και να χτίσετε πάνω σ’ αυτά τα οποία σας
αφήσαμε τόσο βαριά παρακαταθήκη. Γιατί αυτές οι θυσίες, αυτές οι προσπάθειες
του ελληνικού λαού δεν μπορούν να πάνε χαμένες. Πράγματι, κόστισαν πάρα πολλά.
Θέλω όμως να τονίσω - επειδή πολλοί
αναφέρεστε στην πρόοδο και στην συντήρηση και στις συντηρητικές δυνάμεις της
Ευρώπης, αλλά και της χώρας και στο νέο και στο παλιό – Και να ρωτήσω κ.
Πρωθυπουργέ: Τελικά πρόοδος τι είναι; Μπορείτε να το προσδιορίσουμε; Είναι κάτι
το καινούργιο μόνο; Ή είναι κάτι το
καινούργιο που είναι και σωστό; Και που πρέπει να το εξετάσουμε ανάλογα με τις συνθήκες που υπάρχουν και να το προσαρμόσουμε πάνω σ’ αυτό; Και τι
σημαίνει ότι απορρίπτουμε όλα τα παλιά; Απορρίπτουμε τις παραδόσεις μας;
Απορρίπτουμε κάθε τι το οποίο, πράγματι, αποτελεί την πολύ πλατιά βάση πάνω
στην οποία μπορούμε να οικοδομήσουμε;
Εμείς, λοιπόν, πιστεύουμε ότι πρόοδος
σημαίνει να κρατήσουμε από το παρελθόν κάθε τι το θετικό και εκεί να χτίσουμε.
Και αυτό να το προσαρμόσουμε στα νέα δεδομένα και στην Ευρώπη. Και σας λέω ότι “δόξα
σοι ο Θεός”, ο ελληνικός πολιτισμός έχει τόσα θετικά τα οποία οι ξένοι λαοί,
έχουν υιοθετήσει και εκεί οικοδομούν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Εμείς, λοιπόν,
δεν είμαστε ακτιβιστές, δεν θέλουμε να πετάξουμε όλα τα παλιά, δεν λέμε ότι όλα
είναι για πέταμα. Λέμε ότι μπορούμε να κρατήσουμε κάποια από τα παλιά, έστω. Να
τα αναγνωρίσετε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Δεν είναι ό,τι κάναμε όλα αυτά τα
χρόνια για πέταμα. Και δεν είναι ώρα για συγκρούσεις κ. Πρωθυπουργέ. Είναι για
διάλογο. Είναι για κουβέντα. Ακόμα θα έλεγα και η ρητορική σας είναι, πράγματι,
συγκρουσιακή. Ενώ ζητάτε, από τη μια μεριά να συνεννοηθούμε, να τα ψηφίσουμε,
να συνεργαστούμε, από την άλλη μεριά μας συμπεριφέρεστε με τέτοιο τρόπο που
είναι σαν να μας λέτε ότι είμαστε και ανόητοι που το στηρίζουμε. Δεν είμαστε
ανόητοι γιατί στηρίζουμε την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας. Και γι’ αυτό ακριβώς
επιμένουμε. Και θα συνεχίσουμε να επιμένουμε.
Τελικά, το δικό σας το νέο είναι πιο παλιό.
Είναι παλιό γιατί –επιτρέψτε μου να σας πω -εκπροσωπείτε κάτι που έρχεται από
τα παλιά. Εκπροσωπείτε αυτό το βαθύ κράτος. Εκπροσωπείτε όλους εκείνους οι
οποίοι δεν θέλουν να προχωρήσει η επιχειρηματικότητα, η εργασία σε αυτόν τον
τόπο. Εκπροσωπείτε….
Κύριοι συνάδελφοι, γνωριζόμαστε και πολλές
φυσιογνωμίες τις ξέρουμε. Και ξέρουμε πως κινήθηκαν όλοι αυτοί. Τώρα κάνετε ότι
δεν τους ξέρετε. Τώρα κάνετε ότι δεν τους θέλετε. Τώρα τους αδειάζετε. Σας
αδειάζει και εσάς ο Πρωθυπουργός σας. Αλλά να ξέρετε ότι το νέο δεν είστε εσείς.
Το νέο δεν είστε εσείς. Και να προσπαθήσετε, αν θέλετε, το νέο να το αποδείξετε
με τη συμπεριφορά σας, ακούγοντας καλά και ήσυχα και τον αρχηγό της αξιωματικής
αντιπολίτευσης.
Εκπροσωπείτε – και δεν νομίζω ότι διαφωνείτε
τον κρατισμό. Γιατί εδώ πρέπει να συνεννοηθούμε πια. Εσείς βάζετε φόρους στον
ιδιωτικό τομέα, στους παραγωγικούς τομείς, σε όσους δουλεύουν, για να
συντηρήσετε ένα μεγάλο, αναποτελεσματικό κράτος. Αυτή είναι και η μεγάλη μας
διαφορά. Νομίζετε ότι με αυτό το κράτος μπορείτε να ασκήσετε κοινωνική πολιτική
και ακριβώς να φορολογήσουμε όλους εκείνους οι οποίοι παράγουν για να
συντηρήσουμε το μεγάλο κράτος. Είναι μια μεγάλη μας διαφορά. Θέλετε να
συζητήσουμε ιδεολογικοπολιτικά κάποτε και μέσα στη Βουλή ποιες είναι οι
διαφορές μας; Γιατί πρέπει να γίνει μια τέτοια συζήτηση, γιατί εδώ μόνο
συνθήματα πετάμε. Θέλετε ή δεν θέλετε τον κρατισμό; Θέλετε ή δεν θέλετε, - εμείς
θέλουμε - ένα πιο ευέλικτο, πιο μικρό κράτος. Ένα κράτος το οποίο θα έχει ένα
επιτελικό ρόλο και ένα επιτελικό σχέδιο. Εμείς αυτό επιθυμούμε. Και σε αυτό θα
προχωρήσουμε. Και αυτό θα πετύχουμε. Και πρέπει να σας πω ότι η Νέα Δημοκρατία
κοιτάει το μέλλον. Επιλέγει το σωστό δρόμο, επιλέγει το μεσαίο δρόμο χωρίς
ακρότητες, χωρίς φανατισμούς, χωρίς κραυγές, με διάλογο, με συνεννόηση, με
σύνθεση. Εμείς στοχεύουμε στην Ελλάδα της δημιουργίας, στην Ελλάδα των
επενδύσεων, στην Ελλάδα της εργασίας, της κοινωνικής αλληλεγγύης, της
κοινωνικής συνοχής και της νοοτροπίας που αποβλέπει στη σύνθεση.
Γι’ αυτό ακριβώς ακολουθούμε το δρόμο του
κοινωνικού και μεταρρυθμιστικού κέντρου, που έχει ως κέντρο τον άνθρωπο. Μας
ενδιαφέρει ο άνθρωπος. Εργαζόμαστε τελικά για ένα ελληνικό σχέδιο
ανασυγκρότησης της οικονομίας μας. Προετοιμάζουμε, με τη συνεργασία των
παραγωγικών δυνάμεων, το βέλτιστο μείγμα των πολιτικών για την οικονομία και
την κοινωνία. Και για όλα αυτά είμαστε περήφανοι. Είμαστε περήφανοι για την
ιστορία μας, αλλά και αισιόδοξοι για το μέλλον μας. Και με αυτόν τον τρόπο θα
απευθυνθούμε και στον ελληνικό λαό την οποιαδήποτε ώρα εσείς θελήσετε.
