Δευτέρα 3 Αυγούστου 2026

Ο "Καποδίστριας " του Γιάννη Σμαραγδή Δεύτερο και Τρίτη στον θερινό κινηματογράφο του Δερβενίου.

 Δευτέρα 3/8 & Τρίτη 4/8 στις 21:30 θα προβληθεί η ταινία 

«Καποδίστριας» (Δραματική, 128', 2025)

Σκηνοθεσία : Γιάννης Σμαραγδής

Με τους: Ηλέκτρα Φραγκιαδάκη, Αντώνη Μυριαγκό

                 Μάξιμο Μουμούρη, Φίνμπαρ Λιντς

  Η ταινία «Καποδίστριας» είναι μια ιστορική ταινία που διαδραματίζεται στις αρχές του 19ου αιώνα και αναφέρεται στην ιστορία του πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, Ιωάννη Καποδίστρια, μετά την απελευθέρωσή της από τους Οθωμανούς.

   Αναμφίβολα, ο Καποδίστριας συνέβαλε και με τις προσωπικές του ικανότητες στην αναγνώριση ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, στη διασφάλιση και διεύρυνση των συνόρων του και στη συγκρότηση κεντρικών οργάνων διοίκησής του. Οσο βέβαια προχωρούσε η διακυβέρνηση Καποδίστρια, αναδύονταν νέες αντιθέσεις. 

   Οι κοτσαμπάσηδες της Μάνης αντιλαμβάνονταν ότι με ένα συγκεντρωτικό αστικό κράτος χανόταν η τοπική τους εξουσία, ενώ οι πλοιοκτήτες της Υδρας και της Σύρου, που ήθελαν συγκεντρωτικό αστικό κράτος, διεκδικούσαν μεγαλύτερες αποζημιώσεις με στόχο τη συγκρότηση ισχυρού εμπορικού στόλου και τον αποτελεσματικότερο ανταγωνισμό με τις πλοιοκτήτριες τάξεις άλλων χωρών. Στο πλαίσιο της ετερογενούς συμμαχίας αυτών των δύο για την ανατροπή του Καποδίστρια έγινε και η δολοφονία του. 

   Αυτά εξέφρασαν πρωτίστως και οι Π. Μαυρομιχάλης και Γ. Κουντουριώτης, και όχι εγωισμούς, μικροσυμφέροντα ή τις «παθογένειες της ελληνικής φυλής». Ούτε βέβαια υπήρξε σε κάποιο κοινωνικό σύστημα «εθνική ενότητα» μεταξύ εκμεταλλεύτριας και εκμεταλλευόμενης τάξης, ούτε βέβαια υπάρχει σήμερα. 

   Ομοίως, η Αγγλία ασφαλώς είχε ρόλο στα ελληνικά πράγματα και στην ανατροπή του Καποδίστρια. Πάλι όμως όχι λόγω κάποιων ραδιούργων, αλλά επειδή κάθε αστικό κράτος δημιουργεί συμμαχίες, και αυτές είναι φυσικά ανισότιμες υπέρ του ισχυρού.

   Αν το προοδευτικό βήμα το 1821 ήταν το αστικό έθνος - κράτος, οι επαναστάσεις (νικηφόρες ή μη) του 20ου αιώνα δείχνουν ότι το επόμενο προοδευτικό βήμα είναι να πάρει η εκμεταλλευόμενη τάξη την εξουσία δημιουργώντας το δικό της κράτος και τους δικούς της θεσμούς.