Με μία φαντασμαγορική τελετή, που ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες που είχαν δημιουργήσει οι διοργανωτές, άνοιξαν απόψε στο Λονδίνο οι Αγώνες της 30ης Ολυμπιάδας. Ο βραβευμένος με Οσκαρ σκηνοθέτης, Ντάνι Μπόιλ, επιχείρησε και κατάφερε να παρουσιάσει ένα υπερθέαμα που αναδείκνυε την ιστορία της Μεγάλης Βρετανίας και την προσφορά της στην ανθρωπότητα. Ο άνθρωπος και η ζωή, με τις χαρούμενες αλλά και τις δυσάρεστες στιγμές της, βρέθηκαν στο επίκεντρο της παράστασης, από την οποία δεν έλειψε το κλασικό αγγλικό χιούμορ, που έβγαλε αβίαστα το γέλιο από τους θεατές.
Εκπληξη αποτέλεσε η παρουσία του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Μπαν Κι-Μουν, μεταξύ των οκτώ ανθρώπων που μετέφεραν την Ολυμπιακή σημαία, στους οποίους στο τέλος προστέθηκε υποβασταζόμενος και ο 70χρονος πια Μοχάμεντ Αλι. Οσο για το «επτασφράγιστο μυστικό» του ανθρώπου που θα άναβε τον Ολυμπιακό Βωμό, όλα τα στοιχήματα χάθηκαν, αφού η έμπνευση των διοργανωτών ξεπερνούσε κάθε πρόβλεψη...
Στις 9 ακριβώς, ο νικητής του φετινού ποδηλατικού Γύρου Γαλλίας, Μπράντλεϊ Γουίγκινς χτύπησε τη γιγαντιαία καμπάνα που δημιουργήθηκε ειδικά για την περίσταση, δίνοντας το σύνθημα για την έναρξη της τελετής. Ο αγωνιστικός χώρος του Ολυμπιακού Σταδίου είχε μετατραπεί σε ένα παραδοσιακό χωριό, στο οποίο δέσποζαν ένα πέτρινο σπίτι και ένας νερόμυλος. Κι επειδή το βρετανικό φλέγμα δεν θα μπορούσε να λείπει, τεράστια σύννεφα στριφογύριζαν νωχελικά γύρω από το σκηνικό, όπως άλλωστε και στον ουρανό του Λονδίνου. Ένα τραγούδι αποτίει ειδικό φόρο τιμής στα τέσσερα έθνη που απαρτίζουν το Ηνωμένο Βασίλειο (Αγγλία, Σκοτία, Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία).
Ακολουθεί η εμφάνιση του διάσημου ηθοποιού και σκηνοθέτη Κένεθ Μπράνα, ο οποίος απαγγέλει ένα απόσπασμα από την «Τρικυμία» του Γουίλιαμ Σέξπιρ. Ο σκηνοθέτης της τελετής, Ντέιβιντ Μπόιλ, αφιερώνει το κομμάτι αυτό στο ρόλο της Βρετανίας στη βιομηχανική επανάσταση, που άλλαξε τον κόσμο στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι χωρικοί αντικαθίστανται από εργάτες, ενώ τεράστια φουγάρα αναδύονται από το έδαφος, σε μία ομολογουμένως εντυπωσιακή μετατροπή του κεντρικού σκηνικού. Τέσσερις φλεγόμενοι δίσκοι που έρχονται από τον ουρανό κι άλλος ένας που ανεβαίνει από τη γη (αυτός τον οποίο σφυρηλατούσαν οι εργάτες) σχηματίζουν στο κέντρο του Σταδίου τους Ολυμπιακούς κύκλους και συνδέουν το χθες με το σήμερα.
Από την τελετή δεν θα μπορούσε να λείπει ο πιο αναγνωρίσιμος Βρετανός όλων των εποχών. Ο Τζέιμς Μποντ, ενσαρκωμένος από τον Ντάνιελ Κρεγκ, εμφανίζεται στις οθόνες στο Σταδίου σε ένα μικρό φιλμ, γυρισμένο στο παλάτι του Μπάκιγχαμ. Δίπλα του, η Βασίλισσα Ελισάβετ, όχι κάποια ηθοποιός, αλλά η ίδια αυτοπροσώπως(!), εμφανίζεται να αναχωρεί με ένα ελικόπτερο, το οποίο μετά από λίγο φτάνει στο Ολυμπιακό Στάδιο και αποβιβάζει με αλειξίπτωτα την «υψηλή» επιβάτη του (την οποία φυσικά έχει αντικαταστήσει κασκαντέρ). Με την ολοκλήρωση αυτής της μικρής ταινίας, εισήλθε στα επίσημα του Ολυμπιακού Σταδίου η Βασίλισσα, συνοδευόμενη από τον Πρόεδρο της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ.
Ακολουθεί ένα κομμάτι αφιερωμένο στη βρετανική παιδική λογοτεχνία, όπου παρελαύνουν μεταξύ άλλων ο Χάρι Πότερ, ο Πίτερ Παν, ο Κάπτεν Χουκ και η Μαίρη Πόπινς, και άλλο ένα που αναφέρεται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας της Μεγάλης Βρετανίας.
Ελληνικό «χρώμα» είχε η παρουσία στην τελετή της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου, η οποία απέδωσε το βραβευμένο με Οσκαρ μουσικό θέμα της ταινίας «Δρόμοι της Φωτιάς», το οποίο έχει συνθέσει ο Βαγγέλης Παπαθανασίου. Και το απέδωσε εξαιρετικά, παρά την εμφανή αδυναμία του ενός πιανίστα, που δεν ήταν άλλος από τον Ρόουαν Ατκινσον, κατά κόσμον Μίστερ Μπιν. Η βρετανική ποπ κουλτούρα είχε την τιμητική της στο επόμενο δρώμενο, παραδίδοντας τη «σκυτάλη» στην Εμελί Σαντέ, που ερμήνευσε το «Abide With Me».
Ο Αλέξανδρος Νικολαϊδης ήταν ο πρώτος αθλητής που εισήλθε στο Ολυμπιακό Στάδιο, κρατώντας την ελληνική σημαία και δίνοντας το έναυσμα για την έναρξη της παρέλασης των 204 αποστολών που μετέχουν στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου. Ένας μικρός φόρος τιμής στο ποδήλατο και η απελευθέρωση των περιστεριών, ως σύμβολο της ειρήνης, μεσολάβησαν πριν τις ομιλίες του προέδρου της οργανωτικής επιτροπής, Σεμπάστιαν Κόου, και του προέδρου της ΔΟΕ, Ζακ Ρογκ. Την επίσημη έναρξη των Αγώνων κήρυξε η Βασίλισσα Ελισσάβετ, ο πρώτος Πολιτειακός άρχων που κηρύσσει την έναρξη δύο Ολυμπιακών Αγώνων, αφού το ίδιο είχε συμβεί το 1976 στο Μόντρεαλ.
Ο Ζακ Ρογκ στο χαιρετισμό του στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι για πρώτη φορά και οι 204 χώρες που μετέχουν στους Ολυμπιακούς περιλαμβάνουν και γυναίκες στις αποστολές τους. Είπε ακόμη ότι κατά κάποιον τρόπο οι Αγώνες επιστρέφουν σπίτι τους, υπό την έννοια ότι η Βρετανία ήταν η πρώτη χώρα που ανέπτυξε μεθοδικά τον αθλητισμό και τον συνέδεσε με την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.
«Ποτέ δεν ήμουν τόσο περήφανος που είμαι Βρετανός και μέλος του Ολυμπιακού Κινήματος. Οι Αγώνες του Λονδίνου θα εμπνεύσουν μία ολόκληρη γενιά», τόνισε από την πλευρά του ο Σεμπάστιαν Κόου.
Τον όρκο εκ μέρους των αθλητών έδωσε η Ολυμπιονίκης του ταεκβοντό Σάρα Στίβενσον, των κριτών ο διαιτητής πυγμαχίας Μικ Μπάσι και των προπονητών ο Ερικ Φάρελ (κάνοε/καγιακ).
Η Ολυμπιακή Φλόγα έφτασε με σκάφος από τον ποταμό Τάμεση και ο Ντέιβιντ Μπέκαμ την παρέδωσε στον μεγάλο Ολυμπιονίκη της κωπηλασίας, σερ Στιβ Ρεντγκρέιβ, ο οποίος την μετέφερε εντός του Ολυμπιακού Σταδίου και την παρέδωσε σε επτά νέους αθλητές, αγόρια και κορίτσια, που αποτελούν ελπίδες της Βρετανίας για τους Ολυμπιακούς του μέλλοντος. Οι νεαροί αυτοί αθλητές, τους οποίους υπέδειξαν μεγάλα ονόματα του βρετανικού αθλητισμού, μετέφεραν στη συνέχεια με επτά δάδες την Ολυμπιακή Φλόγα στο κέντρο του Σταδίου και άναψαν μία εστία, η οποία στη συνέχεια συμπτύχθηκε σε έναν μεγάλο βωμό.
Η τελετή έκλεισε με χιλιάδες πυροτεχνήματα να εκτοξεύονται στον ουρανό του Λονδίνου και τον σερ Πολ ΜακΚάρτνεϊ να ανεβαίνει στη σκηνή και να ερμηνεύει τα τραγούδια «The end» και «Hey Jude».
etypos.com
