«Τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἔκαναν σύναξη μυστικὴ τὰ παιδιὰ καὶ λάβανε τὴν ἀπόφαση,
ἐπειδὴ τὰ κακὰ μαντάτα πλήθαιναν στὴν πρωτεύουσα, νὰ βγοῦν ἔξω σὲ δρόμους καὶ σὲ
πλατείες, μὲ τὸ μόνο πρᾶγμα ποὺ τους εἶχε ἀπομείνει: μιὰ παλάμη τόπο κάτω ἀπό
τ’ ἀνοιχτό πουκάμισο, μὲ τὶς μαῦρες τρίχες καὶ τό σταυρουδάκι τοῦ ἥλιου. Ὅπου εἶχε
κράτος κι ἐξουσία ἡ Ἄνοιξη……….». Οδυσσέας Ελύτης - Άξιον εστί – Η έξοδος!!
Ιδού λοιπόν που ο
χρόνος κυλά, … 44 χρόνια από την «έξοδο», περπατώντας κάθε χρόνο στην ίδια
πορεία, από το Πολυτεχνείο στην αμερικάνικη πρεσβεία.
Ιστορική μνήμη,
προσπάθειες ιστορικής ανάλυσης, βιωματικές μαρτυρίες ….. κριτική για τη «γενιά
του Πολυτεχνείου» και την εξέλιξη των πρωταγωνιστών που
