
Ώρα 1.30 μετά τα μεσάνυχτα .
Το μουσικό μας ραδιοφωνικό ταξίδι, στην ελληνική παράδοση μόλις ολοκληρώθηκε.

Τρεισήμισι ώρες και ο χρόνος δεν μας έφτασε. Τρεισήμισι ώρες και ειμασταν όλοι εδώ, γιατί η παράδοση μας ενώνει.

Το αποψινο ταξίδι ήταν ένα ταξίδι όχι σε τόπους μακρινούς , αλλά σε χρόνους βαθειά ριζωμενους μέσα μας.

Ένα ατελείωτο μουσικό σεργιάνι , από τα βουνά της Ηπείρου μέχρι τα κύματα του Αιγαίου , από το καημό της ξενιτιάς μέχρι τη χαρά του γλεντιού, του έρωτα , του καημού , της προσμονής .

Σε κάθε στίχο ένας καημός , σε κάθε μελωδία μια προσμονή επιστροφής .Η Ελλάδα της ξενιτιάς είναι ίσως η πιο βαθιά τραγουδισμένη Ελλάδα. Η Ελλάδα της χαράς, του έρωτα, του γλεντιού .
Κάθε τόπος έχει τη δική φωνή .Από τις κορφές μέχρι το κύματα , τραγουδά με μια καρδιά.

Σας ευχαριστώ όλους που με γεμίσατε απόψε με τα μύνηματα σας και την αγάπη σας, σας ευχαριστώ που μοιραστηκατε μαζί μου, το αποψινο μουσικό αφιέρωμα στο Δημοτικό τραγούδι .