Του ΝΙΚΟΥ ΖΑΒΑΛΗ
( Μαύρα Λιθάρια)
Η παρεξήγηση ,ξεκινά από το να «κρατάμε μούτρα» έτσι λέει ο σοφός λαός.
Πολλές φορές , ξεκινά χωρίς αφορμές ,, θυμώνουμε πολλές φορές με τον άλλον και μάλιστα μερικές φορές χωρίς αιτία, δεν περιμένουμε να τον ακούσουμε , γιατί δεν δεχόμαστε δικαιολογίες , έχουμε μάθει να λέμε και να το πιστεύουμε «εγώ έχω πάντα δίκιο»!
Θεωρούμε τον εαυτό μας «καημενούλη και φουκαρά» , γιατί λέμε ότι εμείς είμαστε το θύμα. Έτσι δύσκολα συνυπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι. Δεν ψάχνονται να βρουν μια λύση .
Κάποιος πρέπει να τους βοηθήσει και να τους εξηγήσει . Ο μεγάλος ποιητής Γεώργιος Δροσίνης το λέει με έναν ευχάριστο τρόπο.
