Το 2005 η Νορβηγία έφερε στη σκηνή τους Wig Wam με το In my dreams σε μια εμφάνιση που παρέπεμπε σε γκλαμ ροκ των 80s. Με έντονο μακιγιάζ, εκκεντρικά κοστούμια και υπερβολική σκηνική ενέργεια με επιρροές από συγκροτήματα όπως οι Kiss, το act τους ήταν θεατρικό, δυναμικό και απόλυτα έξω από τα συνηθισμένα της εποχής.
Το 2006 η Φινλανδία με τους Lordi ανέτρεψε κάθε προσδοκία με το Hard Rock Hallelujah. Με στολές τεράτων, φωτιές και ένα καθαρόαιμο hard rock κομμάτι, έφεραν στη Eurovision έναν ήχο και μια εικόνα που μέχρι τότε έμοιαζαν αδιανόητα. Και κατέκτησαν την πρώτη θέση.
Ένα χρόνο μετά, ο εκπρόσωπος της Ουκρανίας, Verka Serduchka με το Dancing Lasha Tumbai, παρέδωσε ένα εκρηκτικό, σχεδόν σουρεαλιστικό σόου γεμάτο ενέργεια και χιούμορ.
Το 2012, οι Buranovskiye Babushki εκπροσωπώντας τη Ρωσία, με το Party for everybody ανέβηκαν στη σκηνή με παραδοσιακές φορεσιές και αυθεντικότητα, κερδίζοντας το κοινό με τη ζεστασιά και την απλότητά τους.
Η Αυστρία το 2014 ανατρέπει όλα τα δεδομένα. Με την Conchita Wurst και το Rise like a phoenix παρουσίασε μια βαθιά θεατρική και συμβολική εμφάνιση που την οδήγησε μέχρι τη νίκη.
Το 2018 η Netta από το Ισραήλ, με το Toy έφερε μια παιχνιδιάρικη εκκεντρικότητα, χρησιμοποιώντας ήχους και τεχνικές που έκαναν την εμφάνισή της να ξεχωρίσει και να κερδίσει το βραβείο.
Τα τελευταία χρόνια η παράδοση συνεχίζεται δυναμικά. Το 2022 οι Subwoolfer από τη Νορβηγία με το Give that wolf a banana εμφανίστηκαν ως μυστηριώδεις λύκοι με κίτρινα κοστούμια και μάσκες. Δημιουργώντας ένα χιουμοριστικό, αλλά και αινιγματικό κόνσεπτ που συνδύαζε pop αφήγηση και θεατρικότητα, κρατώντας την ταυτότητά τους κρυφή και ενισχύοντας το μυστήριο γύρω από το act.
Πιο πρόσφατα, το 2025, ο Tommy Cash από την Εσθονία και το Espresso macchiato κινείται ξεκάθαρα στα όρια της τέχνης, με μια αισθητική που συνδυάζει ειρωνεία και υπερβολή, δημιουργώντας μια σκηνική παρουσία που προκαλεί, διχάζει και τελικά μένει αξέχαστη.